Ja, ja, we lopen achter met onze blog! De eerste opmerkingen hierover hebben we al ontvangen, maar ik maak het goed met jullie. Een blog van bijna drie dagen OK?
Ook onze laatste nacht in de wilderness hebben we lekker geslapen alhoewel het wel een kort nachtje was. Om 05.15 uur moesten we al verzamelen voor onze sunrise gamedrive. Opgestaan en ons ongewassen aangekleed. Ja, ja, je moet je een beetje aanpassen aan de wilde luchtjes nietwaar? In het pikkedonker en heel stilletjes naar de uitgang van Letaba Camp gelopen waar onze gids voor vandaag, Patrick, al op ons stond te wachten. En tja toen werd het wachten……………… We misten nog vier gasten. Patrick had ons al voorzien van dekens want zo’n ochtendrit is een stuk frisser dan een avondrit, ons het gebruik van de schijnwerpers uitgelegd, niet in zijn zijspiegel graag want dan zag hij de weg niet meer en dan is maar de vraag waar je eindigt….
Om 05.45 uur uiteindelijk zonder de sukkels (die hun wekker waren vergeten te zetten?) vertrokken. Hier en daar best wat beesten in het donker kunnen spotten maar wat wordt het snel licht. Ondertussen kreeg Patrick bericht dat de verloren schapen ons met een andere ranger achterna waren gereden en hebben we hen onderweg opgepikt.
Weer van alles gezien maar het meest spectaculaire vond ik toch wel de leeuwin die vlak naast de weg op haar gemakje haar prooi, een koedoe, lag op te smikkelen. In de verte liepen haar vier jongens, welpen van ongeveer een jaar oud.
De leeuw is een van The Big Five. The Big Five zijn de olifant, leeuw, buffel, het neushoorn en luipaard. Waarom niet de giraf en de nijlpaard, die zijn toch veel groter, zie ik jullie denken. Ook dit kregen we te horen. TBF zijn de dieren, die, eenmaal als je ze aangevallen hebt, niet voor jou vluchten maar je (kunnen) blijven volgen totdat ze je te pakken hebben.
Ik wist niet dat autisme ook in de dierenwereld voorkomt maar de hippo is wel heel zwaar autistisch. Hij loopt altijd dezelfde route van de plek waar hij graast naar zijn drinkplaats. Kan wel zo’n 15 km per dag zijn, elke dag weer en oh wee als je op zijn paadje loopt. Dit is ook de reden dat de hippo bijna de meeste menselijke doden op zijn geweten heeft. Zijn paadjes liepen ook zo makkelijk voor de vrouwen, die water gingen halen.
Maar welk dier maakt de meeste dodelijk slachtoffers? We horen graag van jullie…
Als afscheid van Kruger nog een laatste ontbijt met wederom een prachtig uitzicht op …………hippoos, die in de verte over hun paadje kwamen aanwandelen.
Daarna een lange rit door een gebied met bijna alleen maar butterflybushes, de blaadjes lijken op een vlinder vandaar, naar de Phalaborwa Gate, waar we helaas afscheid moesten nemen van het prachtige Krugerpark.
Op naar Tzaneen, naar het hotel waar Jonathan en ik 21 jaar geleden zijn geweest en we het ontzettend naar ons zin hadden gehad. Toen op en top luxe, perfecte service en een heerijk zwembad, nu helaas vergane glorie, personeel vriendelijk maar niet echt goed opgeleid en het zwembad een tikkeltje koud, ook het binnenzwembad. Zelfs de kinderen hebben niet gezwommen.
Maar niet getreurd, de omgeving is nog steeds prachtig en de prijs is gelukkig niet superdeluxe. Wel nog steeds goede bedden dus we hebben heerlijk (uit)geslapen, ontbeten en daarna naar de bewoonde wereld gereden, waar we goede 4G mobiele dekking hadden want met twee hockeyers, waarvan één heel fanatiek, moet de finale dameshockey Rio toch wel (uitgesteld) gekeken worden. Lang leve de moderne techniek!
Op een prachtige locatie, de Tzaneen dam met uitzicht op het stuwmeer, de nederlaag tegen Great Britain gekeken. Drie verdrietig en één een beetje blij! Als troost wilden we dan maar thee met iets lekkers gaan gebruiken bij een theeplantage langs de theeroute. Oude informatie in ons boekje en langs de weg want de plantages zijn niet meer. Overwoekerd met van alles en niet meer operationeel. Dan maar pizza met biltong (gedroogd) vlees en avocado.
In deze omgeving groeien heel veel avocado, citrusvruchten, bananen en macademianoten.
Vandaag vroeg opgestaan, een Engels ontbijtje en naar Magoebaskloof waar we een canopytour hebben gemaakt. Prachtige natuur en erg leuk maar…………….. meer vertel ik jullie niet. Dat kunnen de kinderen vast veel beter en leuker.
To be continued dus.
Ook nog de Debengeni Falls bezocht en straks lekker eten.
Tot de volgende keer,
Brigitta
Ook onze laatste nacht in de wilderness hebben we lekker geslapen alhoewel het wel een kort nachtje was. Om 05.15 uur moesten we al verzamelen voor onze sunrise gamedrive. Opgestaan en ons ongewassen aangekleed. Ja, ja, je moet je een beetje aanpassen aan de wilde luchtjes nietwaar? In het pikkedonker en heel stilletjes naar de uitgang van Letaba Camp gelopen waar onze gids voor vandaag, Patrick, al op ons stond te wachten. En tja toen werd het wachten……………… We misten nog vier gasten. Patrick had ons al voorzien van dekens want zo’n ochtendrit is een stuk frisser dan een avondrit, ons het gebruik van de schijnwerpers uitgelegd, niet in zijn zijspiegel graag want dan zag hij de weg niet meer en dan is maar de vraag waar je eindigt….
Om 05.45 uur uiteindelijk zonder de sukkels (die hun wekker waren vergeten te zetten?) vertrokken. Hier en daar best wat beesten in het donker kunnen spotten maar wat wordt het snel licht. Ondertussen kreeg Patrick bericht dat de verloren schapen ons met een andere ranger achterna waren gereden en hebben we hen onderweg opgepikt.
Weer van alles gezien maar het meest spectaculaire vond ik toch wel de leeuwin die vlak naast de weg op haar gemakje haar prooi, een koedoe, lag op te smikkelen. In de verte liepen haar vier jongens, welpen van ongeveer een jaar oud.
De leeuw is een van The Big Five. The Big Five zijn de olifant, leeuw, buffel, het neushoorn en luipaard. Waarom niet de giraf en de nijlpaard, die zijn toch veel groter, zie ik jullie denken. Ook dit kregen we te horen. TBF zijn de dieren, die, eenmaal als je ze aangevallen hebt, niet voor jou vluchten maar je (kunnen) blijven volgen totdat ze je te pakken hebben.
Ik wist niet dat autisme ook in de dierenwereld voorkomt maar de hippo is wel heel zwaar autistisch. Hij loopt altijd dezelfde route van de plek waar hij graast naar zijn drinkplaats. Kan wel zo’n 15 km per dag zijn, elke dag weer en oh wee als je op zijn paadje loopt. Dit is ook de reden dat de hippo bijna de meeste menselijke doden op zijn geweten heeft. Zijn paadjes liepen ook zo makkelijk voor de vrouwen, die water gingen halen.
Maar welk dier maakt de meeste dodelijk slachtoffers? We horen graag van jullie…
Als afscheid van Kruger nog een laatste ontbijt met wederom een prachtig uitzicht op …………hippoos, die in de verte over hun paadje kwamen aanwandelen.
Daarna een lange rit door een gebied met bijna alleen maar butterflybushes, de blaadjes lijken op een vlinder vandaar, naar de Phalaborwa Gate, waar we helaas afscheid moesten nemen van het prachtige Krugerpark.
Op naar Tzaneen, naar het hotel waar Jonathan en ik 21 jaar geleden zijn geweest en we het ontzettend naar ons zin hadden gehad. Toen op en top luxe, perfecte service en een heerijk zwembad, nu helaas vergane glorie, personeel vriendelijk maar niet echt goed opgeleid en het zwembad een tikkeltje koud, ook het binnenzwembad. Zelfs de kinderen hebben niet gezwommen.
Op een prachtige locatie, de Tzaneen dam met uitzicht op het stuwmeer, de nederlaag tegen Great Britain gekeken. Drie verdrietig en één een beetje blij! Als troost wilden we dan maar thee met iets lekkers gaan gebruiken bij een theeplantage langs de theeroute. Oude informatie in ons boekje en langs de weg want de plantages zijn niet meer. Overwoekerd met van alles en niet meer operationeel. Dan maar pizza met biltong (gedroogd) vlees en avocado.
In deze omgeving groeien heel veel avocado, citrusvruchten, bananen en macademianoten.
Vandaag vroeg opgestaan, een Engels ontbijtje en naar Magoebaskloof waar we een canopytour hebben gemaakt. Prachtige natuur en erg leuk maar…………….. meer vertel ik jullie niet. Dat kunnen de kinderen vast veel beter en leuker.
To be continued dus.
Ook nog de Debengeni Falls bezocht en straks lekker eten.
Tot de volgende keer,
Brigitta
Geen opmerkingen:
Een reactie posten